Rzymianie i Grecy w okresie hellenistycznym
Podboje Aleksandra Wielkiego doprowadziły do zmian w kulturze greckiej. Podbita Grecja, którą historia sztuki w tym czasie określa jako hellenistyczną, miała swoisty charakter. Sztuka hellenistyczna była niezwykle patetyczna. Możni zamawiali u artystów monumentalne dzieła, a ci ostatni wręcz uwielbiali obnosić się ze swoimi kunsztem. Wystarczy popatrzeć na misternie udrapowane szaty uskrzydlonej Nike z Samotraki czy gmatwaninę ciał w tak zwanej Grupie Laokoona, gdzie węże oplatają trzy desperacko powykręcane ciała ofiar. Również Rzymianie podziwiali i naśladowali sztukę Greków. Rozpowszechnili ją w całym swoim imperium, tak że dotarła ona nawet do takich odległych jego krańców jak Brytania. Wiele arcydzieł antycznej Grecji znamy dziś jedynie dzięki rzymskim kupcom, którzy handlowali ich kopiami nawet wtedy, gdy dawno nie było oryginałów. Wprawdzie historia sztuki podkreśla, że Rzymianie jako twórcy ustępowali Grekom, stworzyli jednak swój własny, bardzo realistyczny styl w rzeźbie. Tradycja owa wzięła się prawdopodobnie stąd, że bogaci Rzymianie chcieli mieć w swoich domach portrety przedstawiające ich przodków ( nie tyle ze względu na wartość artystyczną co sentymentalną. Niby zwyczajne, a jednak noszące niepowtarzalne piękno oryginalności, rzymskie rzeźby mają wysoką wartość artystyczną. Większość pozostałych rzeźb historia sztuki określa jako hellenistyczne, gdyż wszystkie one są utrzymane w stylu zniewolonej przez Aleksandra Wielkiego Grecji.
